مسأله 3 - مضمضهء زياد براى روزه‌دار مكروه است و اگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد ، بهتر است سه مرتبه آب دهان را بيرون بريزد . مسأله 4 - اگر انسان بداند كه به واسطهء مضمضه بىاختيار يا از روى فراموشى آب وارد گلويش مىشود ، نبايد مضمضه كند . مسأله 5 - اگر انسان شك كند كه مغرب شده يا نه ، نمىتواند افطار كند ، ولى اگر شك كند كه صبح شده يا نه ، پيش از تحقيق هم مىتواند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد . احكام روزهء قضا مسأله 1 - اگر ديوانه عاقل شود ، واجب نيست روزه‌هاى وقتى را كه ديوانه بوده قضا نمايد . مسأله 2 - اگر كافر مسلمان شود ، واجب نيست روزه‌هاى وقتى را كه كافر بوده قضا نمايد ، ولى اگر مسلمانى كافر شود و دوباره مسلمان شود ، روزه‌هاى وقتى را كه كافر بوده بايد قضا نمايد . مسأله 3 - روزه‌اى كه از انسان به واسطهء مستى فوت شده بايد قضا نمايد ، اگرچه چيزى را كه به واسطهء آن مست شده ، براى معالجه خورده باشد ، و احتياط واجب آن است كه اگر نيت كرده بعد مست شده و تا مغرب چيزى كه باطل مىكند روزه را به‌جا نياورده ، روزه را قضا كند . مسأله 4 - قضاى رمضان را واجب نيست فورى بگيرد ، ولى بايد تا ماه رمضان آينده به تأخير نيندازد . مسأله 5 - اگر قضاى روزهء چند رمضان بر او واجب باشد ، لازم نيست روزه‌اى كه اول فوت شده مقدم دارد . مسأله 6 - اگر به واسطهء مرض ، يا حيض ، يا نفاس ، روزهء رمضان را نگيرد و پيش از